ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ.

  ''Το Πλήθος'',όπου αυτοί που μαζεύονται σε κάθε ατύχημα -πάντα οι ίδιοι- καθορίζουν την μοίρα σου με αυτά που λένε.Αν σταθούν γύρω σου μουρμουρίζοντας πως δεν είσαι τόσο άσχημα,πως είσαι τυχερός που το αυτοκίνητο έστριψε την τελευταία στιγμή,θα γλυτώσεις.Αν,από την άλλη,οι άνθρωποι του πλήθους αρχίσουν να λένε πράγματα όπως Δείχνει άσχημα ή Δε νομίζω πως θα τα καταφέρει,θα πεθάνεις.Πάντα οι ίδιοι.Πάντα τα ίδια κενά,αχόρταγα πρόσωπα.Οι ηδονοβλεψίες,που δεν αντέχουν να μην δούν το αίμα,να μην ακούσουν τα βογκητά των πληγωμένων.

ΙΣΑΜ.

  Ίδια σκατά,άλλη μέρα.Μόνο που,βαθιά στην καρδιά τους,τα αγόρια δεν πιστεύουν παρά μονάχα το πρώτο μισό,γιατί βαθιά στην καρδιά τους πιστεύουν πως είναι η ίδια μέρα,κάθε μέρα...Βαθιά στην καρδιά τους πιστεύουν πως το Ντέρι είναι κάτι αιώνιο,κι αυτοί το ίδιο.Ίδια σκατά,ίδια μέρα,αυτή είναι η αλήθεια βαθιά στην καρδιά τους.Η αλλαγή θα έρθει ξαφνική και απροσκάλεστη,όπως συμβαίνει πάντα στα παιδιά σ'αυτή την ηλικία.Αν χρειαζόταν άδεια η αλλαγή από τους μαθητές του γυμνασίου,θα έπαυε να υπάρχει.